به رسم میزبانی

برای تویی مینویسم که بیشتر از آنکه فکرش را بکنی برایم عزیزی!خودت و دخترکت!به یک اندازه!

برای تویی که نگران زندگی ات هستی!مثل من!مثل هر مادری!مثل هر زنی!

هر دوی ما حق داریم که نگران زندگیمان باشیم!نگران آینده دخترکانمان!نگران تک تک روزهای حال و آینده شان!

راستش را بخواهی حتی یک درصد هم فکر نمیکردم بخوانی ام!الان که فکر میکنم از خودم تعجب میکنم!شاید من هم جای تو بودم همچین کاری میکردم!پستهای وبلاگ را میخواندم تا جوابی به تمام حساسیت های طبیعی ام بدهم!

حالا که فهمیدم همراهم هستی در تک تک پست ها-دلیلش برایم فرقی نمیکند-برایت فرش قرمز پهن میکنم به رسم میزبانی!از اینکه حس کنم همراهم هستی خوشحالم.

/ 0 نظر / 8 بازدید